Nagłówek Napis

Propozycje zajęć dla gr. Sówek

Drodzy Rodzice! 1 czerwca, to święto wszystkich dzieci, w związku z tym tematyka tego tygodnia poświęcona jest dzieciom – ich prawom i obowiązkom. Wszystkim moim wychowankom życzę dużo zdrowia, uśmiechu na co dzień i spełnienia wszystkich marzeń. Aby nauka była dla nich zawsze czymś przyjemnym :)

  • Piosenka o prawach dziecka

Uważne wysłuchanie utworu i wypowiadanie się na jego temat. Prosimy, aby dziecko podczas słuchania postarało się zapamiętać o jakich prawach śpiewają dzieci w piosence.

https://www.youtube.com/watch?v=Mudintn3BM4

  • „Prawda – nieprawda”

Zabawa ćwicząca logiczne myślenie – czytamy dziecku zdania, jeżeli zdanie jest prawdziwe dziecko klaszcze, jeżeli nieprawdziwe – tupie nogami.

  ­– Nikt nie może mnie zmuszać do robienia złych rzeczy.
 – Mogę zmusić kolegę, żeby grał ze mną w piłkę.
 – Nikt nie może czytać moich listów bez pozwolenia.
– Mogę bawić się tylko z kolegami, których wybierze (imię dziecka).
– Mogę uczyć się wszystkiego, co mnie zaciekawi.
– Mam prawo do tajemnic i własnego zdania.
– Mogę bawić się tylko z koleżankami, które wybierze (imię dziecka).
 – Nikt nie może mnie poniżać, krzywdzić i bić.

  • „Dzieci świata”

Słuchanie wiersza – dobrze, jeżeli w trakcie czytania wiersza będziemy mogli pokazywać dziecku miejsca na mapie świata, z których pochodzą bohaterowie wiersza.

"Dzieci świata"  Wincenty Faber

 W Afryce w szkole na lekcji,
Śmiała się dzieci gromada,
 Gdy im mówił malutki Gwinejczyk,
Że gdzieś na świecie śnieg pada.
 A jego rówieśnik Eskimos,
 Też w szkole w chłodnej Grenlandii,
 Nie uwierzył, że są na świecie
Gorące pustynie i palmy.
 Afryki ani Grenlandii
My także jak dotąd nie znamy,
 A jednak wierzymy w lodowce,
 W gorące pustynie, w banany.
 I dzieciom z całego świata,
 chcemy ręce uścisnąć mocno i wierzymy,
 że dzielni z nich ludzie, jak i z nas samych wyrosną.

Po lekturze rozmawiamy z dzieckiem na temat treści wiersza:

 - Z czego śmiały się afrykańskie dzieci i dlaczego?
- Gdzie mieszkają Eskimosi?
- O czym nie wiedziały dzieci w Grenlandii?
- Co łączy dzieci na całym świecie?
- Czy wszyscy mówią tym samym językiem co ty?
- Co ich od was różniło i co było podobne?

  • „Mój portret"

Dziecko przegląda się w lusterku, zwracając uwagę na kolor oczu i włosów, uczesanie. Wymyśla i pokazuje w lusterku różne miny – wyrażając radość, smutek, strach, zdziwienie, złość.
Omawiamy sposób wykonania portretu (rysujemy tylko głowę, szyję i ramiona). Dziecko rysuje swój portret kredkami na okrągłej kartce (z kartonu A4 wycinamy jedno, duże koło). Zdjęcie portretu rodzic przesyła Pani Teresie ;)

  • „Kolorowy pociąg”

Wysłuchanie wiersza i rozmowa na temat jego treści.

Kolorowy pociąg S. Daraszkiewicz
 

Jedzie, jedzie pociąg dookoła świata,

w barwnych chorągiewkach, kolorowych

kwiatach.

A w pociągu olbrzymia gromada,

i na każdej stacji ktoś jeszcze dosiada.

Wsiadajcie pasażerki i pasażerowie,

lecz niech każdy o sobie opowie.

Ja jestem Murzynka, mam kręcone włosy,

daję wam w podarku dwa duże kokosy,

a może nie wiecie, co to znaczy kokos?

To palmowy orzech, co rośnie wysoko

W niskim ukłonie czoło chylę,

mam dla was figi i daktyle.

Przyjeżdżam do was na wielbłądzie,

kto ma odwagę, niech wsiądzie.

Mam dwie pałeczki zamiast łyżeczki

i pałeczkami jem ryż z miseczki.

Piszą pędzelkiem, sypiam na matach,

a mój podarek – chińska herbata.

Na zielonym stepie stado wołów pasam,

łapię dzikie konie za pomocą lassa.

Lasso to jest długa, bardzo długa lina,

a moja ojczyzna zwie się Argentyna.

Francja jest złota i zielona,

Francja ma słodkie winogrona.

Rodacy moi z tego słyną,

że robią wino, dobre wino.

Jedzie, jedzie pociąg dookoła świata,

w barwnych chorągiewkach, w kolorowych

kwiatach.

Kolorowy pociąg wesoła muzyka,

a więc proszę wsiadać, proszę drzwi zamykać.

Już ruszył nasz pociąg i gwiżdże, i mknie.

Jak dobrze, jak milo, że zabrał i mnie.

Śpiewamy piosenkę, bębenka nam brak,

a koła wirują: tak, tak, tak, tak, tak.

Rozmowa na temat wiersza:
- Jakiej narodowości dzieci wsiadały kolejno do pociągu?
- Jak nazywają się kraje, z których pochodziły?
-  Czy pamiętasz, w jakiej kolejności wsiadały dzieci?
- Kto pierwszy wsiadł do pociągu?
- Kto wsiadł ostatni?
- Jak myślisz, kto przyjechał na wielbłądzie?
- Kto je ryż pałeczkami?
- Jak się jeszcze przedstawiło chińskie dziecko?
- Jak spędza dzień dziecko w Argentynie?
- Z czego słynie Francja?
- Co można powiedzieć o dziecku z Polski – jak wygląda, co lubi robić, co lubi jeść?
- Czy wszystkie dzieci w Polsce są takie same?
- Czy w rzeczywistości dzieci opisane w wierszu zawsze tak wyglądają i się zachowują?

(Rodzic zwraca uwagę na to, że dzieci w wierszu przedstawione są w bardzo uproszczony sposób. W rzeczywistości, niezależnie od regionu świata, który zamieszkują mogą różnie wyglądać, lubić różne rzeczy. Wszystkie dzieci na świecie łączy chęć zabawy, miłość do opiekunów. Warto porozmawiać z dzieckiem o tym, w jaki sposób należy mówić o osobach, np. o innym kolorze skóry, by ich nie urazić.)

  • „Czarownica patrzy”

Zabawa rozwijająca umiejętność czytania. Przygotowujemy kartki z wyrazami 2,3,4,5 i 6 literowymi – to skarby Czarownicy, które dziecko ma wykraść. Skarby (wyrazy) rozkładamy na podłodze. Rzucamy kostką, a dziecko liczy ile oczek wypadło. Jeżeli 1 to dziecko klaszcze. Jeżeli 2,3,4,5 lub 6 – szuka wyrazu z taką liczbą liter. Ma na to tyle czasu, ile rodzic (Czarownica) wypowiada tekst „kto szybko nie stanie, tego zjem na śniadanie”. Przy ostatnim słowie dziecko zatrzymuje się niezależnie od tego czy znalazło wyraz, czy nie. Następnie dziecko odczytuje wyraz i sprawdza, czy liczba liter zgadza się z liczbą oczek na kostce. Jeżeli wybrało poprawnie, odkłada sobie wyraz na stolik. Jeżeli nie – oddaje Czarownicy.

Aby utrwalić wiadomości o prawach dziecka, możecie Państwo wspólnie z dzieckiem czytać książkę lub inną publikację o prawach dziecka. Warto podkreślać, że prawa zawsze idą w parze z obowiązkami, wspólnie ustalić codzienne obowiązki dziecka. Życzę miłego tygodnia! :)

Powrót do wyboru aktualności